Szlak Rzeźb Balansujących
OLSZTYN k/CZĘSTOCHOWY

Mała gimnastyczka z szarfą II, Pojedynek, W nieskończoność,
Mag, Z obrazem

Rzeźby balansujące autorstwa Jerzego Kędziory - ekspozycja stała

Grupa rzeźb balansujących zaistniała na stałe w Olsztynie w początku drugiego dziesięciolecia naszego wieku. Stanowiła wówczas galeryjny ciąg w nowo powstającym parku turystyczno-edukacyjnym na zboczu Góry Zamkowej. 

Wcześniej pojawiały się okazjonalnie na zamkowych błoniach, wspomagając np. działania sztabu Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy czy innych wydarzeniach, jak choćby dorocznych Hubertusach.

W tamtym czasie był to największy zestaw takich dzieł w Polsce i po Berlinie drugi w Europie. Później włodarze miasta zaczęli przenosić rzeźby w rewitalizowane miejsca w centrum - bliżej „Słońca Jury”.

Aktualnie większa ich część lokuje się w okolicach Rynku, jedynie „Pojedynek” pozostał na pierwotnym miejscu, przy wejściu na dukt zamkowy.

Szlak_Olsztyn_02_Mala_gimnastyczka.jpg

Mała gimnastyczką z szarfą II [w przewrocie] (2004) jest jedną z ciekawszych rzeźb z serii młodych gimnastyczek artystycznych, ćwiczących różnymi przyborami - piłkami, skakankami, obręczami, maczugami.

Rzeźba m.in. stanowiła wtóre logo Woche w Dubaju czy dominantę ekspozycji "Global Balance" w Emirates
Palace w Abu Dhabi.

Gimnastyczka prezentuje swoje ewolucje na olsztyńskim Rynku.

Pojedynek [Zwycięzca i Zwyciężony] (2001) to dwupostaciowa kompozycja z cyklu zatytułowanego "Groteska transformacji". Do każdej z ekspozycji para walczących jest oryginalnie zestawiana w nową przestrzenną formułę.

Kompozycja była istotnym kontrapunktem w prezentacjach artysty m.in. w zamkowym Muzeum Pirenejów w Lourdes, w Dubajskim Międzynarodowym Centrum Finansowym (DIFC) czy Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.

Kompozycja zainstalowana jest na początku duktu turystycznego, prowadzącego przez zagajnik od parkingu przy Spichlerzu do ruin Zamku.

W nieskończoność (2011) to rzeźba z cyklu „poMiernoty”. Definiuje ona po części i komentuje sytuację rzeźb balansujących, które będąc w permanentnym ruchu, jak osławieni „Bieguni”, niestrudzenie wychylają się od plusowej do minusowej krańcowości.

Rzeźba występowała m.in. na wystawach „Na szlaku Maga” w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku czy „Matecznik” w Częstochowie.
W nieskończoność to kolejna z trzech rzeźb prezentowanych na olsztyńskim Rynku.

Mag (2010) może sugerować jeden z autoportretów, kolejny profil artysty. W tej figurze kreślony mocną barwą, unowocześnioną, syntetyczną, pozytywowo-negatywową formą w dookreśleniu figury uzbrojonej w niedookreślone magiczne instrumentarium. 

Rzeźba była prezentowana m.in. w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, w Częstochowie i Tomaszowicach.
Obecnie Mag czaruje na olsztyńskim Rynku.

Szlak_Olsztyn_20_Mag.jpeg

Z obrazem [Przytulina Olsztyńska] - Artystka siedząca na linie, przy głównym najściu na Zamek, tym razem tka lub maluje zawidziany pejzaż. W swojej bogatej biografii wystawienniczej miała inne jeszcze zdarzenia i występy jako plastyczka, aktorka i animatorka kultury. W odmiennych okolicznościach i kontekstach wystawienniczych, zmieniając uposażenie i rekwizyty, tworzyła nowe wizerunki i wcielenia.

Fot. Tomasz Sieniawski